w Myślach

Spójrzmy w Niebo, wskazując złączonymi dłońmi gwiazdy. Gdzieś w oddali spada jedna, spełnia życzenia, które Nam jeszcze nie przyszły do głowy. Rozdzielamy chmury i przynosimy wiatr. Wtulamy się mocniej i mówimy to co czujemy. Biją dwa serca, biją tuż obok.

Jak to się dzieje, że czasem jedno połączenie ust zastępuje setki słów? Bliskość która wycisza, spotkanie które ucisza, dusza uspokaja. Oczy, które napełniają blaskiem, serce bije tym samym rytmem, a czasem nawet przyśpiesza i obecność która daje spokój.

Podają sobie dłonie. Czasem zostają i tańczą. Momentami przysypiają. Oj, i też ściskają. Puszczają tak szybko jak złapali albo zostają przez długą drogę. Postawiają muśnięcie na policzku i żegnają. Drobne machnięcia, cisze gesty, ukryte spojrzenia i słowa w oddali z tęsknotą wypowiedziane.

W każdej sukni, w każdej kreacji, nie da się odwrócić wzroku. W każdym makijażu, bez, tak pięknie. Spięte włosy, rozpuszczone, ułożone, pierwszy raz widzę jak ładna może być fryzura. Nowe buty, nowa kurtka, uśmiech, ślicznie. Nic i wszystko, a z tym brak słów by wyrazić ten niezwykły obraz. We wszystkim i w niczym, cudownie.