Zaległe III

Karma- Everytime You Leave

Wkładam inną kasetę, zmieniam rytm całego świata i obracam się w drugą stronę. Z jednym krokiem, przyszło mi spróbować czegoś nowego. Gubię się w utworze, gubię się w nutach, próbuję łapać wszystko co pozostało, ale wiem, że nie mam już na to szans. Teraz wszystko odchodzi, teraz wszystko zanika, a ja nareszcie czuję się błogo, mam dość próbowania, mam dość starania o świat, który i tak miał pozostać zamknięty. Jutro znowu będzie inaczej, jutro poprawię wszystkie błędy w każdym tekście, który tylko na mnie czekał. Zostawię swoje przeznaczenie, w ostatnim dniu ruszę dalej, by spróbować nareszcie tego w czym czuję szansę. Zamknę ostatnie drzwi, spalę ostatnią stronę, nareszcie zostawiłem wszystko ku wolności.

Vigiland – Friday Night

Wybiła godzina mojego wspomnienia, całe życie złożyło się na kolanach, przed jedną chwilą, która wszystko zmieniła. Zamykając istnienie w jednej małej kuli rzucam ją jak najdalej, z daleka odbija ją kij, a ja mam tylko biec. Odwracam się i zatrzymuję w miejscu. Niech leci, choćby na drugi kraniec wszechświata. Jestem tutaj i czekam na wszystko, biję się w pierś i rozkazuję. To czego chciałem dobiegło końca, teraz zaczynam następną stronę. Zostawiając kleksy i zacierając dłonią swoje poprzednie myśli, piszę dalej w stronę światła. 

James Blunt – Lose My Number

Wpatrywałem się w telefon, który nie wydobywał z siebie głosu. Kładłem się o dziesiątej, zasypiałem o czwartej, nie dostałem żadnej odpowiedzi. Obracałem się z boku na bok, krzyczałem w poduszkę, przebierałem się co sekundę, otwierałem drzwi, co następną. Głupota osiągnęła swój zenit, niepoważność złapała za serce, realność zatrzymała dusza. Ostatnie widoki, początki, końce w jednym wątku uczynione realnością. Cały świat się przekręcił, ale niektóre rzeczy pozostawił na miejscu. Teraz zostaję w ukryciu, zanikam jak w znanym sekrecie.

Harry Styles – Every Since New York

Chciałbym wyznać i zachować swoją miłość, chciałbym skryć uczucia w prawdzie, chciałbym pokryć chemię, resztą istnienia. Często patrzyliśmy sobie w oczy, wiem, że Ty nigdy nie tak, wiem, że to wszystko nie toczyło się tak. Tańczyliśmy, mówiliśmy, śmialiśmy, zbliżaliśmy, z taką bliskością, istnieliśmy tak daleko. Złożyliśmy kilka buziaków, założyliśmy kilka zakładów, potem leżeliśmy na kanapie, nabijając się ze świata. Jednego dnia to wszystko mnie uderzyło, choć wiem, że na spotkanie pozostaje tylko odliczanie, które nie ma mety, czuję to jak to co musiało się wydarzyć. Może to zwykła chwila, a może realność.

Ed Sheeran – Small Bump

Tak naprawdę, nie wiem w której realności się znajduję. Choć tyle się układa i tyle jest jasne, w tym co dla mnie tak ważne stoję w miejscu. Piszę o tak pięknych chwilach, wspominam idealne, marzę o następnych, ale wiem, tak głęboko, że one nie istnieją. Z każdym dniem, gdy próbuję się przekonać, to wszystko pokazuje mi jak bardzo mam rację.

Ed Sheeran – Lego House

Tak naprawdę to nie wiem gdzie, ani kim jestem. Czuję się taki głupi, czuję taki bez znaczenia, cały świat stworzył chwilę, która miała być dla mnie, ale nie mogłem żyć z tym, że została zakryta długim parawanem. Widziałem jak po chwili kryje się szronem i jak wszystko za nim dzieje się jak chce. Krzyczałem do papierowego okienka, ale nie dostałem już żadnej odpowiedzi. Wiem, że to musi być moja wina, wiem, że nawet jeśli to całe przeznaczenie miało tak prowadzić, to miała być moja wina. Chcę zostać nikim, chcę stać się tym, czym jestem dla ciebie w tej chwili. Zamknięte miłe wspomnienie, które musi zostać odcięte. Nieważne co było, nieważne co jest, nieważne co będzie, pewne rzeczy muszą zaniknąć.

Josh Abbott Band – Wasn’t That Drunk

Wszystko, razem ze sobą, zamykam w małym drewnianym pudełku, ocierając łzę, przesuwam go na sam koniec ciemnej szafki. Zamykam drzwiczki i siadam przy nich. Nie wiem co zrobić, nie wiem co powiedzieć, nie wiem co napisać, jedyne co widzę, to oczy wyobraźni. Siedzimy razem i prawdziwie się żegnamy, gdy ostatni raz dotykając mojej dłoni, odchodzisz. Siedzę sam, razem z prawdą i widzę same dobre rzeczy. Siedzę i ktoś się przyłącza, ktoś mówi ciepłe słowa, a i tak potem zanika. Nie chcę by to wszystko zanikło, choć tak naprawdę już umarło, wiem, że jestem pionkiem, który zawsze ginie pierwszy. Zamykam wszystko, usuwam każdy najmniejszy ślad, czuję jak z lepszym kliknięciem sam umieram. W świecie, gdy najpiękniejsze ma być sekretem, teraz niech już nim pozostanę na zawsze. 

Carrie Underwood – Clock Don’t Stop

Zaczynam odpływać. Dosłownie i w przenośni, odwracam się, patrzę na ląd, który co sekundę się oddala. Kołyszę się w rytmie i wiem, że prawdziwie zanikam. Czy ta łódź zatonie, czy na zawsze będzie szukać celu, tamtej osoby już nie ma. Nie wiem, które z wszystkich spisanych uczuć są prawdziwe, nie wiem co czuję, ani co chciałbym czuć, wiem, że zostało już z pustką. Zegar cały czas tyka i nie wiem, czy nie próbuje mnie złapać. Przeznaczenie dla ciebie pozostanie, dla mnie zamyka się cały czas, próbując ogłuszyć. Gdy zatrzymają się wszystkie wskazówki, gdy znów wybije północ, może znajdę nadzieję, może znajdę prawdę. Póki co siadam przy zmyślonym płomieniu, na wyśnionej plaży, patrzę na wyobrażony ocean i czuję fałszywy dotyk. Kładę się i zasypiam, w cudzych snach, zanikam.