Dźwięki Wizji

Rozpoznałeś tę samą drogę. Położyłeś się i zacząłeś czołgać. Coś obciążało Ci plecy, coś obciążało nogi. Ktoś ciągnął za ramię, ktoś czekał na samym końcu. Nie masz pojęcia,czy kiedyś dotrzesz, nie masz pojęcia, czy dożyjesz, ciężar większy niż odległość. Jak we śnie, tak na jawie, zakopany coraz bardziej w końcu się budzi. Otwiera oczy w różnych miejscach, zaciska dłonie w jednym, puste.

Jak brzmi dzień? Muzykę budują dźwięki, tu gra gitara, tam bije perkusja, czasem ktoś zagra na skrzypcach, i tak będą śpiewać. Jak brzmi dzień? Melodia budowana krokami, słowami bez rytmu, to wszystko staje w miejscu, gdy brakuje słów, wymowna pauza, która potrafi poruszyć duszą i zastanowić, wyraźna pauza, gdy nawet nie słychać spadającej łzy. Nuty unoszą i spadają, oni krzyczą i szepczą, gdzie koniec, gdzie się kończy ta melodia. Czasem wypowiedziane imię, czasem prośba, czasem śmiech, który zawsze krąży w głowie, niech nigdy nie odejdzie, niech z głosem pozostanie w jednej szufladce i znowu pozwoli się wzruszyć. Czy tak brzmi dzień?

Owinięty kocem na plaży spogląda jak szumią fale. Słońce zaszło po raz kolejny, domek stał już cały. Obok leżał piesek i zmęczony patrzył razem z nim. Księżyc wzbijał się coraz wyżej, a on tylko siedział. Jak mnich, zamknął się w swojej pseudo-medytacji. Towarzysz zasnął, a jemu spłynęła kolejna łez. Z daleka usłyszał otwierające się drzwi. Odwrócił się. Nic. Przesunęły drzwi balkonowe. To na pewno po drugiej stronie. Słyszał jak ktoś idzie. To na pewno daleko. Poczuł dotyk na ramieniu. To na pewno złudzenie. Poczuł buziak na policzku. To kolejna fatamorgana.  Jestem. I dopiero wtedy poczuł, czym są łzy.

I wanna be that song that gets you high
Makes you dance, makes you fall
That melody rewinds years
Once disappear, makes time stall
Wanna be those words that fill you up
Pull your windows down and keeps you young
Makes you believe you're right where you belong